dyskGdy lekarz postawi diagnozę, iż mamy problem z dyskiem to sposób leczenia powinien zależeć od zaawansowania schorzenia. Choroba zwyrodnieniowa najczęściej dotyka najbardziej używanych fragmentów kręgosłupa. Często jest to odcinek szyjny lub lędźwiowy, rzadziej piersiowy. Pacjenci ze schorzeniem w okolicy odcinka szyjnego skarżą się na ból karku, głowy. Ból ten jest na ogół przewlekły, ale zbiega się z okresowymi zaostrzeniami. Ból taki jest powodowany przez uszkodzenie krążka międzykręgowego. Polega to na przerwaniu pierścienia włóknistego i drażnienie jego zakończeń czuciowych. Mogą też to być zmiany zwyrodnieniowe samych kręgów, które napinają i drażnią torebki stawowe. Winne może też być nieprawidłowe napięcie mięśni przykręgosłupowych. Jeśli ból związany jest z uciskaniem korzeni nerwowych przez wypuklinę lub przepuklinę mówi się wtedy o rwie barkowej.

Promieniuje on wtedy wzdłuż przebiegu poszczególnych nerwów do kończyn górnych a towarzyszą mu zaburzenia czucia powierzchniowego. Słabnie siła mięśni i odruchów. Rdzeń kręgowy uciskany wprawdzie nie boli, ale pojawiają się zaniki czucia, drętwienia, niedowłady kończyn i zaburzenia zwieraczowe. Wszystkie te objawy sygnalizują chorobę o nazwie miel opatia. Leczenie choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa jest bardzo trudne. Często też nie osiąga się zadowalających wyników. Podaje się przy tym leki przeciwbólowe z grupy NLZP, czyli niesterydowych leków przeciwzapalnych. Zaleca się też zażywanie leków, które rozluźniają mięśnie szkieletowe. Czas stosowania NLZP nie powinien przekraczać dwóch tygodni. Często w leczeniu wykorzystuje się też antydepresanty. Oczywiście bardzo ważna jest rehabilitacja. Stosuje się zarówno fizykoterapię jak i fizjoterapię. Ta pierwsza metoda działa przeciwbólowo. Ćwiczenia mają zapewnić utrzymanie ruchomości kręgosłupa i sprawności. Leczenie operacyjne stosuje się tylko u pacjentów, którym grozi inwalidztwo. Głównie u tych z przepuklinami krążków międzykręgowych. Operacja polega na usunięciu uszkodzonych krążków międzykręgowych i zastąpieniu ich implantami. Czasem umieszcza się specjalną płytkę stabilizacyjną, ale ogranicza ona ruchomość kręgosłupa. Po operacji pacjent może zacząć chodzić już następnego dnia. Chorego ze szpitala wypisuje się najczęściej w trzeciej dobie od zabiegu. Jednak jego głowa i kręgosłup powinny być jeszcze unieruchomione, przez co najmniej miesiąc.